Neoklassieke pianomuziek heeft nu ook een Maaseikenaar als uithangbord: Wouter Dewit.
Bezwerende ritmes, een subtiel spel met klankkleuren, en een occasionele streep swing: ziedaar wat het werk van Wouter Dewit zo geliefd maakt. Het Belgische boegbeeld van de neoklassieke pianomuziek presenteert later deze maand in Brussel (Flagey) zijn nieuwe album ‘hold’ waarop hij voor het eerst samenwerkt met strijkers.
In het kerkje van Aldeneik/Maaseik krijgt u al een voorproefje.
Bio
Nog niet zo lang geleden was leraar Engels Wouter Dewit (college Maaseik) een nobele onbekende die in zijn vrije tijd wat piano speelde tussen het lesgeven door. Op een onbewaakt moment werd zijn nummer La Durée opgepikt door de curatoren van Spotify, en sindsdien gaat het loeihard. Het nummer haalde ondertussen meer dan 17 miljoen (!) streams op het onlineplatform en in 2020 brengt Wouter met Here al zijn derde plaat uit. Zijn vorige plaat Still, verschenen bij het platenlabel Zealrecords, kreeg lovende reacties in de media. De Morgen noemde het ‘gouden melancholie’ en ‘een album dat je overvalt en verloren achterlaat’, Focus Knack schreef over ‘klassiek gekleurde maar niet in het keurslijf gedwongen composities’ en Metro meldt ‘een plaat om te koesteren’. Here begint waar Still eindigde en trekt de compositorische lijn door naar nog meer eenvoud enerzijds en meer ingekleurde arrangementen anderzijds. Here vraagt minder om verstilling, maar is dwingender in sound en hier en daar ronduit extravert. Voor z’n nieuw album ‘hold’ laat Wouter zich voor het eerst omringen door een strijkersensemble.
Bezetting:
Wouter Dewit, piano
Strijkers:
Beatrijs De Klerck, viool
Tine Anthonis, cello
Martijn Van Buel, contrabas
foto: Illias Teirlinck
GENUMMERDE PLAATSEN
